مهندس امیر مسعود تیموری مدیریت محترم گروه ابرار یکی از پیشکسوتان عرصه معماری هستند.
لذا از آنجایی که همه فارغ التحصیلان رشته های مهندسی ساختمان به دنبال راهی برای ورود به بازار کار هستند.
اما عموما در ابتدای مسیر دچار سردرگمی می شوند.
بر آن شدیم تا مصاحبه ای با مدیر مجموعه ابرار ترتیب دهیم تا ضمن شناخت بیشتر ایشان،
چراغ راهی برای جوانان عرصه مهندسی بر افروزیم.
مهندس امیر مسعود تیموری فرمودند:
من تا قبل از کنکور در شهرستان تایباد زندگی می کردم ؛
سالی که کنکور دادم و در واقع دانشگاه قبول شدم جزء برترین های شهرستان شدم.
و در سنی به دانشگاه رفتم که از همه همدانشگاهی هایم کوچکتر بودم در 17 سالگی به دانشگاه رفتم.
من علاوه بر پروژه های خودم, پروژه های دوستانم را هم انجام می دادم و در دفاتر معماری هم کار میکردم .
یکی از اساتید که آن زمان مسئول پروژه استانداری رشت بود من را به عنوان نماینده خود در پروژه گذاشت،
شرکت معروفی که هم در رشت و هم در سطح کشورکارهای زیادی انجام داده بود.
بعدازاینکه از دانشگاه فارغ التحصیل شدم آمدم مشهد.
ابتدا در شهرداری مرکز (میدان شهدا) مشغول بودم بعد از سال دیدم با روحیات من سازگار نیست .
و بعد در مجموعه توریستی رفاهی آباد گران که پروژه رستوران گردان را اجرا می کردند آنجا سرپرست کارگاه شدم.
پس از مدت کوتاهی همزمان که کار می کردم در دانشگاه اشراق بجنوردهم هیئت علمی شدم
و به تدریس معماری مشغول شدم . هفت سال در دانشگاه های بجنورد تدریس کردم،
و در دو سال آخرهمزمان در دانشگاه زاهدان ؛ خاوران مشهد ؛ اسرار مشهد وآزادبجنورد تدریس میکردم .
کل هفته را تدریس می کردم که فشارزیادی ایجاد شد و برای همین , تدریس را کلا کنار گذاشتم.
در برج های دلاوران دربخش فنی معماری مدتی کار کردم
و سپس تصمیم گرفتم دفتر طراحی تاسیس کنم و شخصی کار کنم
کارآفرین باشم و محیط معماری متفاوتی ایجاد کنم .
درنظام مهندسی (نظارت و طراحی و اجرا) را کسب کردم و بعد هم ارتقا گرفتم.
مدتی در خرید و فروش ملک و بازسازی فعالیت کردم و تجربه های خیلی عالی کسب کردم.
ایشان در پاسخ گفتند:
در سال 85 مدرک معماری را گرفتم این در حالی بود که من از سال 79 کار معماری می کردم.
مجموعه ابرار را در سال 95 تاسیس کردم.
مهندس امیر مسعود تیموری :
از سبک های معماری، من خودم شخصا سبک معماری اسلامی نوین را بیشتر دوست دارم .
از معمارهای معاصر که شخص خاصی مد نظر من نیست
اما خانم زاحا حدید خیلی برای من از نظر شخصیتی قابل تحسین بود.
روند رشد شخصیتی شان که از کجا شروع کرد و چه اتفاقاتی را در عرصه معماری تجربه و خلق نمود .
و در زمان های مختلف تغییراتی در سبک معماری شان افتاد و آن اتفاقات مناسب معماری آن دهه از تاریخ بود.
قطعا آینده معماری از گذشته بهتر خواهد بود .
من بیشتر نگران اساتید دانشگاه هستم، دانشجویان خیلی به روز هستند اما متاسفانه اساتیدشان هنوز طبق انتظار نیستند.
و دانشجویان معماری به همین خاطر چالشهایی خواهند داشت یک عده از دانشجویان که فقط به دنبال مدرک هستند و تا چند سال آینده خواهند فهمید که تنها مدرک به دردشان نمی خورد و مخاطب من این دانشجویان نیستند.
یک عده هم هستند که دنبال معماری اند آن افرادی که دنبال معماری هستند و می بینند که اساتید خوبی در ایران نیستند راهشان را می یابند و خلاقیت ایجاد می کنند.
این دانشجویان یا بهتر بگویم معماران آینده برای آن عطشی که دارند راه را می یابند و دانشجویان الان ما که آینده ما را میسازند از اساتید ما قطعا بهتر خواهند بود.
یکی دیگر از دغدغه هایی که ذهن محصلان رشته های مهندسی و بالاخص معماری را به خود مشغول کرده چالشهای مسیر مهندسی است، بنابراین از مهندس پرسیدیم که:
مهمترین چالش در معماری یا همون معضل شهرداری است . شهرداری و ضوابط شهرداری که به نظر من که یک سری ضوابط دست و پا گیر دارند که محدودیت ایجاد میکنند و جلوی شکوفایی معماری را میگیرند.
برای مثال کمیته ای به نام کمیته تایید نما ایجاد شده است.
البته اصل داستان این است که همه چیز ضابطه مند باشد و معماری به سمت خوبی پیش بره اما متاسفانه اینگونه نیست.
بلکه افرادی که آنجا می آیند با ضوابط و محدودیت های دست و پا گیر رو برو می شوند .
اگر شما بخواهید یک اثر معماری خلاقانه ایجاد بکنید به دلایل مختلف نمی توانید انجام بدهید و یکی از اون دلایل هم شهرداری است.
از آنجایی که خیلی از دانشجویان معماری در فکر تاسیس شرکت شخصی هستند این سوالات از مهندس تیموری پرسیده شد:
مهم ترین خصوصیت همکار خوب این است که با هم دوست باشند.
چرا که وقتی دوست انسان موفقیتی را کسب میکند انسان او را رقیب خودش نمیداند و دوم اگر به مشکلی بربخورد میگوید دوستم است و باید کمکش کنم چون وظیفه من است .
دو تا دوست صمیمی همین طوری هستند وقتی دوستش به مشکلی بر میخورد سریع برای رفع مشکلش اقدام میکند.
و موقعی هم که موفقیتی کسب میکند میگوید این دوست من بود که مقام را کسب کرد.
او را رقیب خودش نمیداند. از نظر من هم همکار خوب باید چنین خصوصیاتی را داشته باشد.
مهندس امیر مسعود تیموری اشاره کردند:
اگر که هدفمند باشند در اهداف کوتاه مدت سعی میکنم اهدافشان را یاد آوری کنم.
یعنی به آنها میگم که شما قبلا میخواستی به چنین موقعیتی برسی ولی داری رهایش میکنی یا داری بهش میرسی .
اگر هدف طولانی مدت داشته باشد و رسیدن به آن هدف برایش سخت باشد اهداف کوتاه مدتش را برای او واضح میکنم و به اهداف بلند مدتش ربط میدهم.
میگم تو اگر این کار را انجام دهی به این (هدف کوتاه مدت ) که برسی بعد به آن هدف بزرگ هم میرسی و یادآوری رسیدن به اهداف کوچیک باعث انگیزه میشود.
برای رشد جمعی اعضای شرکت ابرار بازگو کردن تجربه اعضا در موفقیت ها و کارهایی که در رسیدن به آن موفقیت انجام داده اند انگیزه بالایی در اعضا ایجاد میکند.
یکی از ترسهایی که گاهاً فارغ التحصیلان را از تاسیس شرکت باز میدارد اختلاف نظر با اعضا وتیمشان است، بدین ترتیب برای رفع این مسئله سوال زیر پرسیده شد:
اختلاف نظر خوب است چرا که خداوند میفرماید که ما شما را مختلف خلق کردیم با زبان های مختلف و این اختلاف یک نوع تنوع و زیبایی در جهان به وجود می آورد .
فرض کنید داخل گلخانه ای می روید و در آنجا یک نوع گل می بینید
اما وقتی در باغ می روید و انواع گل و درخت های متفاوت را می بینید قطعا احساس بهتری پیدا می کنید
واین اختلاف آزاردهنده نیست بلکه لذت بخش هم هست.
سیب شیرین است اما انار ترش است و کسی نمی گوید که سیب بد است و انار خوب است واین اختلاف باید باشد .
این اختلاف در شرکت ما تا حدی خوب است که به مشاجره و بحث و جدل کشیده نشود
و انسان باید رشد کند و تکامل خودش رو طی کند.
ستاره ها یکی جهت شمال را نشان می دهد و یکی جنوب و نمی شود بگوییم که این ستاره خوب است و آن ستاره بد است.
حضرت ابوذر یکی از یاران پیامبر (ص) بود،
به کسانی که در بازار تجارت می کردند می گفت چرا در بازار هستید و باید بیشتر وقتتان را در مسجد بگذرانید.
و یکی دیگر از یاران پیامبر (ص) حضرت عبدالرحمن بن عوف بودندکه از تجار بنام حجاز بودند و ثروت زیادی هم داشتند.
و به ظاهر این دو صحابی با هم از نظر عملکردی اختلاف داشتند اما در حقیقت هر دو از یاران پیامبر بودند .
ما نمی توانیم بگوییم فلانی خوب است و فلانی بد،
و انسان باید به شخصیت خودش نگاه کند و بگوید من فلانی را به عنوان الگوی خودم در این زمینه خاص انتخاب می کنم.
اگر شخصی سطح فکر بالاتر یا مهارت خاصی نسبت به بقیه داشت و خودش را برتر ندانست و به همکارانش احترام گذاشت که فکر و استعدادشان ارزشمند است ما رشد خواهیم کرد.
اما اگر مقایسه کرد و در مقام قضاوت قرار گرفت در چنین وضعیتی اختلاف بد است
و افراد با یک دیگر بحث و جدل میکنند تا نظریه و عمل خود را اثبات کنند .
اختلاف خوب است تا زمانی که به بحث و جدل کشیده نشود.
من همواره در تکاپو برای رشد و تعالی مجموعه ابرار هستم تمام تلاشم را برای رسیدن به موفقیت های عالی که مجموعه ابرار را به سطح جهانی برساند میکنم ؛
و از مدیریتم راضیم چون در هر شرایطی که هستم سعی میکنم بهترین تصمیم را بگیرم .
همیشه به فکر منفعت خودم و همکارانم و کارفرما هستم و این مثلث همیشه در ذهنم است که فایده و سود مداوم برای همه برقرار باشد و همه به فایده خودشان برسند.
سعی کردم برای مجموعه ام دلسوز باشم.
دلسوزی نه به این معنا که بخواهم دل بسوزانم، دلسوز به آن معنا که آنها را درک کنم و خودم را در شرایط آنها قرار دهم و بعد بهترین راه حل را به همکارانم نشان بدهم که اذیت نشوند و راضی باشند و رشد کنند و هر روز بهتر از قبل باشند.
من خیلی نخواستم مدیر باشم من بیشتر تلاشم این بوده که تک تک نیروهایم مدیر مجموعه باشند.
مدیریت را یک پست بالا نمی بینم یا طراح بودن را یک پست پایین نمی بینم .
یا این که نماینده کارفرما بر سر پروژه باشم را شغل پایینی نمی بینم .
مدیریت آن مجموعه را دست نیروهایم می دهم و در وجود هر کدام از اعضا پست مدیریت را می بینم در ضمن خود من هم در کنار آنها هستم.
موفقیت موضوعی است که همه انسانها به دنبال آن هستند :
بنابراین از دیدگاه یک معمار موفقیت چگونه توصیف می شود و این سوال را پرسیدیم:
به نظر من اگر انسانی در طول زندگی در یک موضوع یامسئله ای موفق شده باشد؛ این انسان در تمام مراحل زندگی می تواند موفق شود.
منظورم این است که فرمول موفقیت یک چیز است فقط پارامترها یا اعداد تغییر می کنند.
واقعیت این است که انسان اگر چیزی را بخواهد و عشق سوزان داشته باشد و خودش را بشناسد یعنی خود شناسی داشته باشه می داند که فرمول برای من این است و جواب هم همین؛
باید این کارها را انجام دهم تا به موفقیت برسم. انسان های موفق دقیقا همینطوری هستند.
برای من موفقیت یک چیز هست برای کسِ دیگری موفقیت چیزِ دیگری است،
مثلا شاید یکی رسیدن به درآمد ماهیانه 300 میلیون تومان را موفقیت بداند و یک نفر دیگر درآمد ماهی 1میلیارد تومان را موفقیت بداند و یک نفر دیگر هم است که ماه 10میلیون تومان را موفقیت می داند.
از نظر من هر کدام از اینها به اهداف خود برسند موفق هستند.
زمانی که به موفقیت رسیدی یا به هدفت رسیدی شاید هدف تغییر کند و اگر خودشناسی ما درست باشد با همان فرمول به سمت هدف بعدی می رویم و دوباره به موفقیت می رسیم.
اما اگر خودشناسی ما کامل نباشد و اتفاقی به یک هدفی برسیم این انسان را نمی گو ییم موفق.
و آخرین سوالی که پرسیدیم این بود که:
مهندس امیر مسعود تیموری در پاسخ متذکر شدند:
که ما از نظر رشد قطعا بین المللی خواهیم شد در کل دنیا طراحی خواهیم کرد و قطعا کل دنیا ما رو خواهند شناخت.
و از نظر شرکت هم جزء شرکت های برتر خواهیم شد و حقوقی هم که کارمندان شرکت ابرار خواهند گرفت از کارمندان دولتی بیشتر خواهد بود و قطعا شعب مختلف در دیگر کشورها خواهیم داشت.
یک شعبه که در ایران خواهد بود و همچنین در کشور امارات یک شعبه خواهیم داشت .
یکی دیگر در کشورهای آمریکایی و قطعا دو شعبه در خارج از ایران خواهیم داشت.
در پایان اگر دنبال مقالات معماری هستید توصیه می کنیم حتما به بخش مقالات نگاهی بیاندازید.
شما باید وارد شوید تا قادر به ارسال دیدگاه باشید.
[…] مصاحبه با مهندس امیر مسعود تیموری مدیر مجموعه طراحی و ا… […]
[…] امیر مسعود تیموری مدیریت مجموعه ابرار […]